Βασίλης Κωνσταντίνου: «Ο Παναθηναϊκός θα μπει στο νέο γήπεδο ως πρωταθλητής τη σεζόν 2026-27!»

Για 25 ολόκληρα χρόνια διέγραψε την δική του σπουδαία πορεία στο χώρο του αθλητισμού και ειδικότερα σε αυτό του ποδοσφαίρου! Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες στη χώρα μας και φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού και της Εθνικής ομάδας, κατακτώντας τίτλους και διακρίσεις.

-Κύριε Κωνσταντίνου, σήμερα μέσα από αυτή τη συνέντευξη θα ήθελα να κάνουμε μια ακτινογραφία ψυχής και να γνωρίσουμε όλες τις πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής σας ζωής, αν φυσικά συμφωνείτε…

Bεβαίως συμφωνώ και είμαι στη διάθεση σας.

-Θα γυρίσω, λοιπόν, αρκετά χρόνια πίσω να μας πείτε που γεννηθήκατε, ποιο ήταν το επάγγελμα των γονιών σας, και πως κύλισε η παιδική και εφηβική σας ηλικία;

Γεννήθηκα στο Μαρούσι και είμαι γέννημα θρέμμα Μαρουσιώτης. Οι γονείς μου ήταν βιοπαλαιστές και παράλληλα αξιέπαινοι διότι έκαναν 11 παιδιά, εφτά κορίτσια και 4 αγόρια! Εγώ ήμουν 3^ος στη σειρά, μετά τις δυο πρώτες αδερφές μου. Αυτό είχε μια ιδιαιτερότητα στην οικογένεια μου, καθώς ήμουν το πρώτο αγόρι και μου είχαν λίγο παραπάνω αδυναμία.

- Από τα χρόνια της νεότητας τι νοσταλγείτε;

Νοσταλγώ πολλά πράγματα. Ήμουν ένα μικρό παιδί που ασχολήθηκε από 5 ετών με τον αθλητισμό. Θυμάμαι ότι πηγαίναμε σε ένα δρόμο στο Μαρούσι και το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να παίζουμε ποδόσφαιρο με πάνινες μπάλες.

Είμαστε μια παρέα 10 παιδιών, ίδιας ηλικίας που πηγαίναμε και στο γυμναστήριο ‘’Σπύρος Λουις’’ και ασχολούμαστε με τον Αθλητισμό. Παιδικοί φίλοι που όλοι έχουν πλέον έχουν κάνει οικογένειες και δεν βλεπόμαστε πια.

-Από μικρός τι ονειρευόσασταν να κάνετε;

Μετά το δημοτικό σχολείο Αμαρουσίου πήγα σε ένα Ναυτικό Γυμνάσιο στον Πειραιά που λεγόταν Πρωτέας. Ήταν στο Δημοτικό θέατρο. Έπαιρνα κάθε μέρα το τραίνο και κατέβαινα. Ο πατέρας μου ήθελε να γίνω καπετάνιος, εμένα όμως δεν μου άρεσε.

Παράλληλα την περίοδο εκείνη είχα αρχίσει να παίζω μπάσκετ στην ομάδα του Αμαρουσίου.

Είχαμε κάνει στη γειτονιά και μια ομάδα ποδοσφαίρου μαζί με τους φίλους μου την οποία ονομάζαμε ΖΕΥΣ. Στην παρέα μας που παίζαμε ποδόσφαιρο ήταν και ένας μεγαλύτερος σε ηλικία φίλος μας, ο Βασίλης Σπυρόπουλος ο οποίος ήταν ποδοσφαιριστής στο γυμναστικό σύλλογο Αμαρουσίου. Με τον Ζευς ξεκινήσαμε να παίζουμε ποδόσφαιρο και με άλλες ομάδες που υπήρχαν στο δικό μας δήμο, όπως και σε άλλους όμορους.

Εμένα η μεγάλη μου αγάπη ήταν το μπάσκετ και ποδόσφαιρο.

Τελειώνοντας κάθε φορά τα μαθήματα στον Πειραιά ανέβαινα και έκανα προπόνηση με την ομάδα του Αθλητικού Ομίλου Παραδείσου και κατόπιν συνέχιζα με Μπάσκετ.

-Η πρώτη δουλειά που κάνατε;

Όταν έφυγα από τον Παράδεισο Αμαρουσίου πήγα στον Παναθηναϊκό.

Το 1963 ήρθε ο Αντώνης Ματζαβελάκης στον πρόεδρο του Παραδείσου, του έδωσε ένα ποσό 2.000 δραχμών και υπέγραψα δελτίο στον παναθηναϊκό, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Οπότε δεν πρόλαβα να εργαστώ κάπου αλλού.

-Από μικρός υποστηρίζατε παναθηναϊκό ή κάποια άλλη ομάδα;

Υπήρχε ένας φίλαθλος και παράγοντας του Ολυμπιακού που λεγόταν Βασίλης Παχύς και ήθελε να με πάει στον Ολυμπιακό. Μέχρι τότε δεν είχα οπαδική προτίμηση. Όταν πήγα στον Παναθηναϊκό έγινα και οπαδός του.

-Πείτε μας το πιο χαρακτηριστικό γεγονός που θυμάστε από τα πρώτα χρόνια ενασχόληση σας με το ποδόσφαιρο;

Στην αρχή έπαιξα με την Εφηβική ομάδα του Παναθηναϊκού. Σε αυτή την κατηγορία συμμετείχαν και όλες οι ομάδες της Αττικής.

Τα ματς αυτά γινόντουσαν νωρίτερα γύρω στη μια, και μετά ακολουθούσαν των μεγάλων ομάδων στη λεωφόρο. Και στα δυο παιχνίδια το γήπεδο ήταν γεμάτο. Το πρώτο που δώσαμε ήταν το Παναθηναϊκός – Προοδευτική. Βλέποντας όλο αυτό τον κόσμο έπαθα τρακ, αισθάνθηκα ένα φόβο, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω και κάποιες φορές μου έφευγε η μπάλα από τα χέρια και ο κόσμος με γιούχαρε. Στα επόμενα παιχνίδια δεν ήθελα να παίξω. Αυτό βέβαια κράτησε μόνο για την πρώτη εβδομάδα.

-Ποιος ήταν ο παράγοντας που σας βοήθησε περισσότερο στο χώρο του ποδοσφαίρου;

Ο Αντώνης Ματζαβελάκης που με πήρε από τον παράδεισο Αμαρουσίου και με πήγε στην Εφηβική ομάδα του Παναθηναϊκού, με προπονητή τότε το Νίκο Σίμο. Στη συνέχεια ζήτησε και από τον τότε σπουδαίο προπονητή της μεγάλης ομάδας , Στέφαν Μπόμπεκ να κάνω 2-3 προπονήσεις στη Λεωφόρο που είχε χόρτο, διότι το γήπεδο του Ηλυσιακού που έπαιζε η εφηβική ομάδα ήταν ξερό.

-Ως τερματοφύλακας και άνθρωπος κάνατε κάτι για το οποίο μετανιώσατε;

Όχι, και νομίζω τα ίδια θα έκανα και πάλι. Στα 25 χρόνια στον Παναθηναϊκό έζησα χαρές και λύπες, περισσότερες όμως ήταν οι χαρές.

-Eν ώρα παιχνιδιού τι δεν συγχωρούσατε στον αντίπαλό σας;

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν μου άρεσε καθόλου να παίζουν αντιαθλητικά και να είναι προκλητικοί σε συμπεριφορά.

-Με ποιον ποδοσφαιριστή αντίπαλο σας , αλλά και συμπαίχτης σας είχατε την καλύτερη σχέση;

Με τον Νίκο Αναστόπουλο είμασταν πολύ καλοί φίλοι και ακόμα παραμένουμε. Με συμπαίχτες μου με όλους είχαμε τις καλύτερες σχέσεις, βγαίναμε μαζί τα βράδια έξω και μέχρι σήμερα με τον Αντώνη Αντωνιάδη και τον Κώστα Αθανασόπουλο.

-Το ποδόσφαιρο τι σας άφησε περισσότερο, δόξα, χρήμα η’ και τα δυο;

Το σημαντικότερο ότι γίναμε ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού και ζησαμε μεγάλες επιτυχίες. Εμείς δεν παίζαμε μόνο για τα χρήματα. Πρώτα ήταν η ομάδα και μετά η αμοιβή.

-Η Mάρθα Καραγιάννη τι ρόλο έπαιξε στη ζωή σας;

Η Μάρθα την περίοδο εκείνη με βοήθησε αρκετά στη δική μου διαδρομή.

Στη συνέχεια και για 28 πλέον χρόνια βρίσκομαι με την Μόσχα Κατηφόρη , έχουμε μαζί μια κόρη, την Βάσια, η οποία είναι περισσότερο Παναθηναϊκός απ’ ότι εγώ.

Επίσης έχω και ένα γιο, τον Λάρυ, από τον πρώτο μου γάμο.

-Η άποψη σας για την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας;

Εγώ δεν το κρύβω ότι είμαι Νέα Δημοκρατία και προσωπικά είμαι ικανοποιημένος με τον τρόπο που διοικεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Βέβαια, πρέπει να διορθωθούν ορισμένα πράγματα και πιστεύω ότι θα το κάνει.

- Η επάνοδος του Αλέξη Τσίπρα στην Πολιτική με κάποιο νέο φορέα, μπορεί να έχει αντίκρισμα;

Το Αλέξη Τσίπρα τον γνωρίζω από πιτσιρίκο, όταν τον έφερνε ο θείος του που ήταν γενικός αρχηγό στον Παναθηναϊκό. Μου είναι συμπαθής ,αλλά μέχρι εκεί.

-Πως κρίνετε την οικογένειά Βαρδινογιάννη και πόσο σας βοήθησε προσωπικά;

Έκανε πολλά και σημαντικά για τον Παναθηναϊκό. Εμένα, ιδιαίτερα ο Θόδωρος, με βοήθησε ως ποδοσφαιριστή την περίοδο που έγινε επαγγελματικό το ποδόσφαιρο (το 1979) , αλλά και μετέπειτα οι επαφές μου ήταν άριστες.

-Σας συγκλόνισε περισσότερο η απώλεια του Τάκη Οικονομόπουλου ‘η του Μίμη Δομάζου;

Και για τους δυο πόνεσα πολύ! Διότι σαν ομάδα είμασταν όλοι ενωμένοι. Δεν ξεχώριζε κανένας από κανέναν, δεν υπήρχαν αντιπαλότητες. Το 1963 εγώ και ο Τάκης Οικονομόπουλος ήρθαμε σχεδόν την ίδια περίοδο στην ομάδα. Ο Μίμης Δομάζος ήταν ο μεγάλος Δομάζος και δεν είχαμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας.

-Από την ομάδα του Γουέμπλεϊ ποιον ξεχωρίζετε περισσότερο;

Αυτοί που δεν παίζανε και ήτανε στο πάγκο ήταν οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της ομάδας που ξεκινούσε. Αυτός ήταν και ένας λόγος της μεγάλης επιτυχίας μαζί με τον προπονητή μας Φέρεντς Πούσκας που μας είχε κάνει μια οικογένεια.

-Ο Αντώνης Αντωνιάδης θα ήταν πολυτιμότερος για το ποδόσφαιρο εκείνης της εποχής η΄ το σημερινό;

Ο Αντώνης θα μπορούσε να είναι ισάξια πολύτιμος και για τις δυο εποχές. Τότε στην αρχή δυσκολεύτηκε λίγο, αλλά προσπάθησε πάρα πολύ και έγινε αυτό που έγινε με την αξία του.

- Ποια είναι τα πρώτα συμπεράσματα σας από τον Ράφα Μπενίτεθ;

Καταρχήν είναι ένας μεγάλος προπονητής με τεράστια εμπειρία, έχει προπονήσει μεγάλους παίχτες και ομάδες και έχει επιτυχίες. Και τώρα θα φέρει στον Παναθηναϊκό επιτυχίες! Όμως, οι ομάδες φτιάχνονται από την αρχή του καλοκαιριού και ο κάθε προπονητής θέλει τις απαραίτητες μεταγραφές για να περάσει στην ομάδα αυτά που θέλει. Ο Μπενίτεθ θα προσπαθήσει από τώρα να φτιάξει μια ομάδα για να κατακτήσει τίτλους.

-Κούρσα για τρεις πλέον το πρωτάθλημα, και με πoιόν πιστεύετε επικρατέστερο;

Εγώ νομίζω ότι είναι 4 ομάδες που θα διεκδικήσουν μέχρι το τέλος των πλέι οφ πρωτάθλημα και τις καλές θέσεις την Ευρώπη θα είναι οι Ολυμπιακός, ΑΕΚ, παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ. Άλλωστε έχει ακόμα πολλά παιχνίδια. Ο Ολυμπιακός ωστόσο έχει περισσότερες πιθανότητες.

-Το τελευταίο πρωτάθλημα των ‘’πρασίνων’’ κατακτήθηκε επί προεδρίας Νικόλα Πατέρα. Το επόμενο πιστεύετε να είναι με Γιάννη Αλαφούζο, Ράφα Μπενίτεθ και την πρώτη χρόνια 2027-28 στο Βοτανικό;

Εγώ πιστεύω ότι στόχος του ΠΑΟ είναι να φτιάξει το γήπεδο και ταυτόχρονα καλύτερη ομάδα και να μπει στο νέο γήπεδο ως πρωταθλητής τη σεζόν 2026-27!

Σας ευχαριστώ πολύ, καλές γιορτές!

Επίσης, υγεία και χαρά σε όλους!

* Ισχύουν Όροι και Προϋποθέσεις διαθέσιμοι στο novibet.gr/info/oroi
21+| ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ:ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ.